در این مقاله به چند نوع آموزش برای افراد با آسیب بینایی می پردازیم.
- بریل :
این روش توسط لوئیس بریل که نابینا بود ابداع شد. در این روش یادگیری و خواندن حروف و کلمات از راه لمس از روی کاغذهای مخصوص که توسط دستگاه به صورت برجسته ای نوشته شده است انجام می گیرد.
خواندن از طریق بریل به حافظه مربوط می شود و مشکل تر است و مدت زیادی طول می کشد و به شکل چندین کلمه در یک زمان که توسط افراد عادی انجام می شود امکان ندارد و به علت قطور بودن کاغذها جای بیشتری را اشغال میکند. دستگاه های مختلفی از این روش وجود دارد.
این سیستم برای کسانی لازم است که قادر به خواندن کلمات درشت نیستند.
- استفاده از بینایی موجود:
با توجه به مشکلاتی که در نوع بریل وجود دارد حتی الامکان سعی می شود از باقی مانده بینایی حداکثر استفاده به عمل آید. جلو آوردن کتاب، به کار بردن عدسی از این دسته هستند.
- به کار بردن کتاب های مخصوص با حروف درشت
بزرگ نشان دادن حروف و کلمات توسط عینک، ذره بین، اسکن یا تلویزیون مدار بسته که باعث ایجاد تصویر بزرگ در تلویزیون می شود.
تلویزیون مدار بسته از ابزارهای کمکی است که برای نابینایان استفاده می شود.
- آموزش گوش دادن :
یکی از روش های یادگیری در نابینایان آموزش و عادت به گوش دادن است و این روش به وسیله نوارهایی که از قبل ضبط شده برای همه نوع مکالمات آماده نیست.
- آموزش فعالیت و زندگی مستقل:
برای این آموزش دو روش جهت یابی جسمانی و روانی پیشنهاد شده است.
روش جهت یابی روانی که در آن از نقشه های برجسته مربوط به محیطی که شخص نابینا در آن حرکت می کند استفاده می شود.
روش دیگر آموزش فضای خانه است که باید دست کودک را گرفته و تمام فضای خانه را به آن ها گوش زد کرد و پستی و بلندی ها را به آن ها نشان داد تا نحوه تردد در منزل و پله و …. را از طریق تجسم فضایی دریابند.
