علائم و نشانه های اوتیسم چیست؟
اختلال طیف اوتیسم نوعی اختلال و ناتوانی در رشد است که به عنوان معلولیت شناخته میشود.
این اختلالات شامل نقص در تعامل و برقراری روابط اجتماعی، مشکل در پردازش ادراک و رفتارهای تکراری میشود.
علائم اوتیسم از دو سالگی در فرد ظاهر میشود و قابل تشخیص است.
شدت علائم اوتیسم بسیار متغیر است ولی نقص در مهارتهای اجتماعی هر فرد ثابت است.
باید بدانید که کودک اوتیسم معمولا به سختی میتواند ارتباط عاطفی برقرار کند یا به والدین خود وابسته شود.
بعضی از کودکان اوتیسم در تلاش برای برقراری ارتباط چشمی هستند.
کودکان دچار اوتیسم از تجربههای حسی، مانند چشمک زدن لامپ یا لباسی که در آن راحت نیستند، آزرده و پریشان میشوند.
علائم اوتیسم چگونه تشخیص داده میشود؟
اولین علائم اوتیسم شامل ناتوانی در برقراری تماس چشمی، علاقه نشان ندادن به والدین یا سایر کودکان، کم حرف بودن نسبت به سایر بچهها و پریشان شدن در اثر کوچکترین تغییر در روتین روزمره است.
علائم اختلال طیف اوتیسم شامل مشکل در برقراری ارتباط و تعامل اجتماعی، پردازش حسی و رفتار تکراری و محدود است.
البته هنوز نمیتوان اوتیسم را مانند بسیاری از بیماریهای روانی، با استفاده از معیارهای زیستی مانند آزمایش خون یا اسکن مغز تشخیص داد.
بنابراین متخصصان معمولا برای معاینه و تشخیص این اختلال به رفتار کودک بسنده میکنند.
یکی از ابزارهای رایج برای معاینه کودکان دچار اوتیسم استفاده از نسخه اصلاح شده اوتیسم برای کودکان نوپا (M-CHAT) است.
برنامه نظارت برای تشخیص اوتیسم (ADOS) به متخصص اجازه میدهد از طریق مشاهده کودک به مدت یک ساعت این وضعیت را تشخیص دهد.
مصاحبه تشخیص اوتیسم براساس پرسشنامهای انجام میشود که شامل 93 سوال است که از والد یا پرستار کودک پرسیده میشود.
سپس بر اساس پاسخهای داده شده وضعیت مورد ارزیابی قرار میگیرد.
علائم اوتیسم معمولا از چه سنی تشخیص داده میشود؟
همانطور که در فوق اشاره کردیم، علائم اوتیسم در اکثر کودکان از دو سالگی قابل تشخیص است.
اگر علائم شدیدتر باشد، این اختلال حتی زودتر هم میتواند تشخیص داده شود.
آکادمی کودکان آمریکا پیشنهاد میکند تمام کودکان در 18 و 24 ماهگی توسط پزشک اوتیسم مورد معاینه قرار بگیرند.
اگر خطر بروز این اختلال در کودک بیشتر باشد، مثلا یکی از خواهر یا برادرهای او دچار اوتیسم باشد، پزشک به والدین معاینه و نظارت دقیقتری را پیشنهاد میدهد.
تشخیص زودهنگام علائم اوتیسم بسیار حیاتی است. زیرا به والدین و کودک اجازه میدهد تا به موقع به تراپی و خدمات لازم دسترسی پیدا کنند.
همین امر نیز به رشد سالمتر کودک کمک میکند. زیرا بهرهگیری از خدماتی مانند رفتار درمانی میتواند علائم اوتیسم را به شدت کاهش دهد.
معاینه بزرگسالان مبتلا به اوتیسم نیز رو به افزایش است. هر چند تشخیص دیر هنگام اوتیسم میتواند زندگی افراد مبتلا را به شدت تحت تاثیر قرار دهد.
اما تاثیر استفاده از روشهای درمانی و خدمات ویژه مبتلایان به اوتیسم قابل اغماض نیست.
